चालत होतो वाटे वरुनी
अवचित आले कोणी दुरुनी
चित्त हरपले तया पाहुनी …
कोण असे ते येउन गेले
मन माझे जे मोहून गेले
मन माझे मग म्हणते मजला
का रे ऐसा जासी गुंतुनी
आठवणींची पाने सळसळ
चित्ती होतसे नाजूक खळबळ
मनी दाटती विचार अवखळ
एकच दाटे विचार फिरुनी
कोणीच नसता अवती भवति
विचार असती सखे सोबती
कधी हत्तींचे बळ जे देती
नैराश्याला दूर सारुनी
मनोमनीचे विचार जुळता
अन कधी कधी घुसमट होता
बघा पुसुनी जाता जाता
का रे ऐसा बससी रुसुनी
वाट संपली चालत जाता
शेवट आला बघता बघता
अखेरचे ते दिसणे आता
मनास जाई चटका लावुनी
चालत होतो वाटेवरुनी
